Krótki komentarz do zakończenia działalności Trybunału Konstytucyjnego kierowanego przez Święczkowskiego i Przyłębską. Poseł porównuje obecny moment do chwili sprzed prawie trzech lat, gdy przestała nadawać telewizja Jacka Kurskiego, i przestrzega przed powtórzeniem tych samych argumentów.

Ta sama narracja, inne słowo

Sienkiewicz przypomina, że wtedy, gdy kończono z propagandową telewizją, znaleźli się dziennikarze i prawnicy, którzy chcieli błysnąć oryginalnością. Mówili, że to „zamach na media” i że można było to zrobić w sposób bardziej elegancki i łagodniejszy. Dziś, jego zdaniem, wraca ta sama symetryczna narracja, tym razem przebrana za pojęcie „resetu”: że trzeba to zrobić inaczej, że to prawnie wątpliwe.

Poseł twierdzi, że tym razem nie ma żadnych wątpliwości prawnych. Prawidłowo wybrani przez Sejm sędziowie po prostu wykonali swoją pracę. Zmianę, która trzy lata temu spoczęła na ministrze nadzorującym media publiczne, dziś wzięli na siebie sami sędziowie, a czasem, jak mówi, na wątłych barkach przewodniczącej trybunału.

„Pod pojęciem resetu kryje się de facto taka próba negocjowania ze złodziejem.”

Negocjować, co oddadzą z ukradzionej torebki?

Poseł tłumaczy to obrazem: złodziej odda z ukradzionej torebki klucze od domu, może kalendarzyk z telefonami albo jakiś drobiazg, ale portfel zatrzyma. „Tu nie ma miejsca na resety” — podkreśla. Z bólem stwierdza, że jedna z partii koalicyjnych weszła w taki sposób negocjowania z ludźmi, którzy zniszczyli system prawny, i pyta, co zrobić, żeby byli oni mniej niezadowoleni. Jego zdaniem to absurd.

Przypomina, że trzy lata temu nikomu, kto wspierał go przy zmianach w mediach publicznych, nie przyszłoby do głowy negocjować z PiS, co zostawić tej partii w telewizji publicznej. Według niego to dokładnie ta sama sytuacja. Wzywa do opamiętania i zarzuca osobom, które tworzą wrażenie dwóch równorzędnych stron politycznych, że nie mówią prawdy, bo boją się skonfrontować z rzeczywistością.

Praworządne państwo albo nie

Sienkiewicz uważa, że za tym stoi zwykłe tchórzostwo. Na końcu trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie, czy chcemy państwa praworządnego, czy nie. Jeśli tak, to trzeba pójść na trudny bój, a ktoś, kto przestraszył się tego wyzwania, mówi o resecie i chce negocjować z PiS.

Poseł wyraża podziw i szacunek dla prawidłowo wybranych sędziów Trybunału Konstytucyjnego, na których wylewa się teraz hejt i nienawiść. Zna tę falę nienawiści z własnego doświadczenia. Przypomina, że Trybunał pod rządami PiS nie rozpoznał 1171 spraw, a 700 sprawom w ogóle nie nadano biegu. „To nie był trybunał, to była fikcja, to była wydmuszka” — mówi. Teraz, jak ma nadzieję, praworządność będzie powoli przywracana, a sędziowie nie zejdą z tej ścieżki. Odcinek kończy słowami uznania: „dobra robota”.